Ομιλίες

ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΡΩΤΟΠΑΠΑΣ: Κυρία Πρόεδρε, πρέπει σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές να μιλήσουμε καθαρά και αληθινά στους πολίτες. Είναι σαφές ότι έχουμε μπροστά μας μια μεγάλη, δύσκολη και δυσμενή για τους ασφαλισμένους τομή στο ασφαλιστικό. Είναι, όμως, και απαραίτητη για να σωθεί το ασφαλιστικό σύστημα από τη χρεοκοπία. Έχουμε φτάσει λίγο πριν από μια πολύ μεγάλη κρίση. Είναι απαραίτητη για να αντιστοιχηθεί αυτό με τις αλλαγές που συντελούνται στην εργασία. Σε λίγο δεν θα υλοποιείται στην πράξη η αντίληψη ότι ο μεγαλύτερος μισθός για τον εργαζόμενο θα είναι στο τέλος του εργασιακού του βίου. Πιθανώς να είναι στη μέση ή και λίγο μετά.

Βεβαίως, η αλλαγή αυτή επηρεάζεται και από την ανάγκη προσαρμογής προς τις δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει ως χώρα και ως Κοινοβούλιο, του Μνημονίου δηλαδή με την Τρόικα. Και είναι σαφές ότι αυτές οι δεσμεύσεις οδηγούν και στο βίαιο χαρακτήρα της προσαρμογής –το είπε πριν και ο πρώην Πρόεδρος του Κοινοβουλίου, το έχουμε πει και εμείς- για ορισμένες κατηγορίες εργαζομένων, όπως είναι οι μητέρες, τα βαρέα και ανθυγιεινά κ.ο.κ.

Ούτως ή άλλως, όμως, η στρατηγική εξόδου της χώρας από την κρίση περνά και από το Μνημόνιο, περνά και από την εφαρμογή των δεσμεύσεών μας. Αυτό δεν σημαίνει, όμως, ότι μετά από την έξοδο από την κρίση δεν θα πρέπει να αναλάβουμε τις ευθύνες μας όλοι για ορισμένα μείζονα ζητήματα της κοινωνικής ασφάλισης. Έτσι, θεωρώ ιδιαίτερα θετικό ότι με τη χθεσινή του παρέμβαση και τροπολογία ο Υπουργός Εργασίας διαφυλάσσει στην πράξη, εγγυάται στην πράξη το κράτος και τις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις ως βασικό στοιχείο του κοινωνικού ασφαλιστικού μας συστήματος.

Επίσης, θέλω να σημειώσω ότι η περικοπή της 13^ης και 14^ης σύνταξης έγινε για δημοσιονομικούς λόγους και δεν μπορεί να είναι ασφαλιστικός κανόνας, δεν μπορεί να συνεχιστεί και μετά την έξοδο από την κρίση, τουλάχιστον για το αναλογικό μέρος για το οποίο εργοδότες και εργαζόμενοι καταβάλλουν εισφορές.

Με αυτή την έννοια, πρέπει να σημειώσουμε ιδιαίτερα και τη χθεσινή πρόταση βελτίωση-τροπολογία του Υπουργού Εργασίας, ο οποίος αφήνει ανοιχτό το δρόμο, αν θέλετε, με τη βελτίωση της οικονομίας και μετά από αναλογιστικές μελέτες να υπάρξουν και πρόσθετες παρεμβάσεις και βελτιώσεις στο επίδομα των 800 ευρώ, το οποίο ήρθε να αντικαταστήσει αυτή τη σύνταξη.

Οφείλουμε με τη βελτίωση της οικονομίας, κύριε Υπουργέ, να αποδώσουμε πίσω στους συνταξιούχους αυτό το οποίο για δημοσιονομικούς λόγους, για να σώσουμε τη χώρα από την κρίση, κάναμε.

Θεωρώ ότι κατά τη διάρκεια της συζήτησης εξαντλούμε και πρέπει να εξαντλούμε –αυτό εξάλλου κάναμε και στην Επιτροπή και στις συναντήσεις και συζητήσεις που είχαμε με τους κοινωνικούς φορείς- τα περιθώρια που υπάρχουν. Ό,τι μπορεί να βελτιωθεί, πρέπει να βελτιωθεί. Όποια απότομη και βίαιη προσαρμογή μπορεί να εξομαλυνθεί, πρέπει να εξομαλυνθεί. Και αυτό πρέπει να είναι κανόνας μας.

Όπως, επίσης, θέλω να σημειώσω ότι το σχέδιο νόμου περιέχει και τις διατάξεις για τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Έγιναν πολλές αλλαγές και βελτιώσεις και αυτό είναι αποτέλεσμα του διαλόγου. Αποδείξαμε και εμείς και το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και το σύνολο της Κυβέρνησης ότι σέβεται πραγματικά αυτό το διάλογο. Πρόεκυψαν σημαντικές βελτιώσεις και αλλαγές μέσα απ’ αυτόν.

Υπάρχει, όμως, και το θέμα της διαιτησίας. Πιστεύω ότι αυτές τις μέρες που εξελίσσονται, ως φαίνεται, καινούριες πρωτοβουλίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, μπορεί να έρθει κάποια ρύθμιση, τουλάχιστον από τους τρεις εξ αυτών των τεσσάρων, την οποία οφείλουμε ως μέση λύση ιδιαίτερα να σεβαστούμε, μιας και μπορεί να μας λύσει ένα πρόβλημα, το οποίο ανακύπτει ως τώρα στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

Αναμφίβολα πρέπει να αλλάξουμε μια δυσμενή κατάσταση. Δεν πρέπει να πάμε στο άλλο άκρο όμως, να παραδώσουμε τον αδύναμο στη δύναμη του ισχυρού, να μην υπάρχει, δηλαδή, και σ’ αυτές τις ακραίες περιπτώσεις η δυνατότητα υπογραφής συλλογικής σύμβασης εργασίας μέσα από τους πραγματικούς όρους μιας σωστής διαπραγμάτευσης.

Και κλείνω με ένα γενικότερο θέμα πολιτικής. Η εφαρμογή των διατάξεων του Μνημονίου είναι υποχρέωσή μας. Την αναλάβαμε και με την ψήφο μας στη Βουλή. Δεν μπορεί όμως να αποτελεί και το μοναδικό στοιχείο της πολιτικής μας.

Οφείλουμε να πείθουμε σήμερα τους πολίτες ότι σε αυτήν εδώ τη χώρα υπάρχει ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο, ένα σχέδιο για την πορεία της κοινωνίας και της χώρας, που έχει διαρθρωτικές αλλαγές για τις λειτουργίες του κράτους, αλλά έχει και σημαντικές, συγκροτημένες παρεμβάσεις για την ανάπτυξη και δημιουργία πρόσθετης απασχόλησης, το νέο κοινωνικό κράτος που θέλουμε να οικοδομήσουμε.

Δεν μπορεί να μην αισθάνεται ο σήμερα ανασφαλής, ίσως φοβικός, αλλά σε κάθε περίπτωση έντονα προβληματισμένος πολίτης ότι επιτέλους υπάρχει προοπτική, ελπίδα, διέξοδος ότι οι θυσίες του μπορεί να πιάσουν τόπο.

Και ιδιαίτερα θέλω να επισημάνω ότι είναι η ώρα να προβληθεί το κοινωνικό αντίβαρο, το κοινωνικό αντίβαρο στις δυσμενείς αλλαγές στο βιοτικό επίπεδο των πολιτών, τις οποίες για αντικειμενικούς λόγους ψηφίσαμε, με νέες συγκεκριμένες και οριζόντιου χαρακτήρα πολιτικές σε υγεία, παιδεία, απασχόληση, ώστε να πείσουμε την οικογένεια, τον άνεργο, το νέο, τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες ότι με την πολιτική μας υπάρχει και γι’ αυτούς ελπίδα και προοπτική, όπως υπάρχει και όπως πρέπει να υπάρχει.

Σας ευχαριστώ πολύ.